POESÍA...

     Poesía…

Doce das palabras

caloriño do corazón esperanzado

recordo agarimoso  das lembranzas

 e das inquedanzas.

Poesía…

Amiga dos que miran ao lonxe

dos que senten

sentimento dos cegos que ven

e dos excravos ao verse libres,

Poesía…

Natureza brilante na mente

radiante sol no verán

cántiga sen partitura

mestra da melodía.

Poesía…

Cor do amencer de cada novo día

soidade e ledicia na mesma man

axóuxere no berce dun neno

cascabeis soantes

de brancos corceis

traendo boas novas.

Poesía…

Meu ben, meu alento, meu soño

miña namorada, miña compañeira;

o noso

Nós.

 Poesía…

Bolboretas en liberdade

fragrancia da laranxeira ao solpor

escuro afán do saber

o valor da amizade.

Poesía…

O Catelo

MOMENTOS DE NOSTALXIA

Ao mar botei un poema

que levou con el as miñas preguntas e a miña voz

Como un lento barco  perdeuse na escuma

Pedinlle que non dese a volta

sen ver o altamar

e en sonos falar comigo do que viu

Aínda se non volvese

eu sabería se chegou

Viaxar a vida enteira

pola calma azul ou en tormentas naufragar

pouco importa o modo se algún porto espera

Agardei tanto tempo a mensaxe

que esquecín volver ao mar

e así eu perdín aquel poema

Berrei aos ceos todo o meu rancor

Acheino por fin, pero escrito na area

como unha oración

O mar golpeou nas miñas veas

e librou o meu corazón

O amigo Galego

Un amigo é alguén que nunca che pide comida...

Un amigo galego é a razón pola que organizas unha comida.

Un amigo pregúntache como estás...

Un amigo galego diche que ben te vexo,  abrázate e  bícate.

Un amigo chama aos teus pais “señor e señora”...

Un amigo galego chama aos teus pais "meu vello" e "miña

vella "...

Un amigo pode que nunca che vira chorar...

Un amigo galego chorou contigo, por calquera cousa.

Un amigo mándache flores e unha tarxeta cando estás internado no hospital.

Un amigo galego queda a durmir nunha cadeira, ao teu carón.

Un amigo pídeche algo prestado e devólvecho aos dous días...

Un amigo galego pídeche algo prestado e á semana esquécese que non é seu.

Un amigo ofréceche o sofá para que durmas.

Un amigo galego bríndache a súa cama, déitase no chan...

e non che deixa durmir en toda a noite conversando contigo.

Un amigo sabe unhas cantas cousas acerca de ti...

Un amigo galego podería escribir un libro coas cousas que lle contaches

de ti.

Un amigo lévache 'Acetaminofen' cando estás arrefriado.

Un amigo galego faiche unha sopa de polo e os remedios que lle ensinou 

súa avoa.

E pode que até che faga 'o avión coa culler, para que tomes a sopa.

Un amigo toca á túa porta para que lle abras...

Un amigo galego abre a porta, entra e despois diche: ¡ Cheguei!

Un amigo pídeche que lle fagas un café.

Un amigo galego pasa á cociña e monta a cafeteira e ata lle pide azucre a

unha veciña se non tes.

Un amigo pode selo por un tempo...

Un amigo galego é para toda a vida.

O boneco da casa

Ven de contado o aniversario. Vinte anos.

OS TEUS OLLOS

                Cando se pon a lúa tras dos penedos,

            choran as estreliñas todas do ceo.

               Tamén eu choro, tamén eu choro,

            cando non me alumean eses teus ollos.

               Buscan os pitos reises para faguer niño,

   a herba santa que nace beira do rio.

  Eu busco solo, eu busco solo,

unha mirada meiga deses teus ollos

A

Agora ao monte...

Agora tócanos coñecer Ribeira de Piquín. Como diría O Catelo,

beleza enxebre, unha mestura ao natural.

E así son as de alí
aquelas que son como as demais
enxebres coma ningún outro lugar.

É mirar e descubrir ese encanto natural
esa mirada especial que as distingue
para ben ou para mal.

Chegan, soben, están
saben como tratar
non se quedan atrás.

Xa cho dí o refraneiro:
"raposo da montaña, avogado da ribeira".
Ata dín na miña terra:
"as de alí son máis traballadoras cas de abaixo"
Dende logo, gobernadoras...un cacho.

ACREDITACIÓN

   Anda que non me deu traballo! E o peor é descubrir o pouco que sei
de galego e o moito que me queda por aprender.